هدف: پژوهش حاضر با هدف مطالعه روابط علی و معلولی تصمیم‎گیری تدافعی و پیامدهای آن در سازمان‎های دولتی استان لرستان انجام پذیرفت.

روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ گردآوری اطلاعات، در دسته پژوهش‌های اکتشافی قرار دارد. این تحقیق به صورت آمیخته و شامل داده‌های کیفی و کمی است و بر مبنای فلسفه قیاسی-استقرایی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل خبرگان، از جمله اساتید دانشگاه و مدیران سازمان‌های دولتی استان لرستان، می‌باشد که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس کفایت نظری، 25 نفر از این افراد به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات در بخش کیفی، از مصاحبه استفاده شد، که روایی و پایایی آن از طریق روایی محتوایی و نظری و همچنین روش پایایی سنجی درون کدگذار و میان کدگذار تأیید گردیده است.

یافته‎ها: نتایج پژوهش حاکی از آن است که، استیلای پدیده تصمیم‎هراسی بر مدیران، تلخکامی‎های تجربه شده از انتقاد، فرهنگ سازمانی محافظه کارانه به عنوان مهم‎ترین دلایل تصمیم‎گیری تدافعی مدیران می‎باشند. همچنین، گرفتاری مدیران به پدیده نشخوار فکری، تزریق حالت تنبلی فکری در مدیران، در حاشیه قرار گرفتن تحقق اهداف سازمانی به عنوان مهم‎ترین پیامدهای تصمیم‎گیری تدافعی مدیران شناسایی گردیدند.

نتیجه‎گیری: این نوع تصمیم‎گیری به عنوان تصمیم‎گیری ناکارآمد و غیراثربخش شناخته می‎شود که می‎تواند زمینه‎ساز اثرات منفی برای سازمان باشد.