هدف اصلی از پژوهش حاضر شناسایی عوامل بوجودآورنده استعفای خاموش در سازمان‌های دولتی ایران است. در این تحقیق پس از شناسایی عوامل، داده‌ها با استفاده از روش نقشه شناختی فازی تحلیل شد. این پژوهش از نظر جهت‌گیری و هدف کاربردی؛ رویکرد آن استقرایی-قیاسی و راهبرد آن آمیخته اکتشافی است و با ترکیب روش‌های تحقیق کیفی و کمی و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی (مصاحبه‌های نیمه عمیق و نیمه ساختاریافته کیفی و مرور کتابخانه‌ای)، علائم و عوامل بوجودآورنده استعفای خاموش مورد موشکافی دقیق قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش، خبرگان آشنا با موضوع، یعنی کارمندان استانداری چهارمحال و بختیاری بودند که به این پدیده روی آورده یا موارد مشابهی را در سازمان خود مشاهده کرده‌اند که در این مطالعه 15 نفر از آنها به روش نمونه‌گیری غیراحتمالی (هدفمند) انتخاب شدند. برای محاسبه روایی بخش کیفی، با استفاده از روایی محتوایی و نظری دیدگاه 3 نفر از خبرگان و اساتید آشنا با موضوع مصاحبه پژوهش تأیید شد. برای پایایی از روش کاپای کوهن استفاده شد. پس از شناسایی عوامل، در بخش کمی با استفاده از روش نقشه شناختی فازی، مدل روابط علی استعفای خاموش و مهم‌ترین عوامل آن مشخص شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که «نارسایی تعاملات سازمانی»، «عدم تحقق انتظارات فردی»، «عدم سلامت جسمی و روانی در محیط کار»، «چالش‌های فرهنگی» و «نارضایتی ناشی از عدم حمایت سازمانی» و « ناکارآمدی‌های مدیریتی» از مهمترین علل بوجودآورنده استعفای خاموش هستند.