تأثیر رهبری اخلاقی بر مواجهه کارکنان با رفتارهای اوباشگری (موبینگ) در سازمان: تبیین نقش میانجی مبادله رهبر-پیرو و سکوت سازمانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مدیریت منابع انسانی ، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 گروه مدیرت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 کارشناس ارشد مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

10.22059/jomc.2026.409440.1008953

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر رهبری‌اخلاقی بر مواجهۀ کارکنان با رفتارهای اوباشگری (موبینگ) با نقش میانجی مبادله رهبر_پیرو و سکوت سازمانی انجام شده است.

روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و با روش کمی و توصیفی_همبستگی انجام شده است. جامعه آماری کلیه پرستاران بیمارستان لقمان تهران (۷۷۹ نفر) بوده و نمونه آماری ۲۵۷ نفر را دربر می‌گیرد. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌های استاندارد استفاده شده‌است. تجزیه و تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از دو روش آمار توصیفی و استنباطی و نرم‌افزارهای SPSS و Smart PLS صورت پذیرفت.

یافتهها: در این پژوهش، رهبری‌اخلاقی از طریق نقش میانجی مبادله رهبر_پیرو و سکوت سازمانی تأثیر منفی و معناداری بر مواجهۀ کارکنان با رفتارهای اوباشگری دارد. رهبری‌اخلاقی با مبادله رهبر_پیرو رابطه مثبت، اما با سکوت سازمانی و اوباشگری رابطه منفی و معنادار دارد. همچنین، سکوت سازمانی با رفتارهای اوباشگری رابطه مثبت، و مبادله رهبر-پیرو با اوباشگری رابطه منفی و معنادار دارند.

نتیجه: یافته‌های پژوهش نشان داد رهبری‌اخلاقی و کیفیت مبادلات رهبر_پیرو در کاهش پدیدۀ اوباشگری (موبینگ) در سازمان‌های درمانی مؤثر بوده، همچنین رفتاراخلاقی مدیران سکوت سازمانی پرستاران را کاهش می‌دهد. از سوی دیگر، سکوت سازمانی پرستاران می‌تواند به افزایش موبینگ در این نوع سازمان‌ها منجر شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات