مه مغزی، یک وضعیت فیزیولوژیکی است که به دنبال استرس، فشار روحی، کمبود خواب، یا کار ذهنی زیاد برای مدت طولانی ایجاد می‌شود. این وضعیت می‌تواند تاثیرات منفی بسیاری بر عملکرد و روحیه فرد داشته باشد و ممکن است باعث کاهش تمرکز، کاهش حافظه و افسردگی شود. به طور کلی خستگی ذهنی می‌تواند به مشکلاتی نظیر عدم توانایی در تصمیم‌گیری، اشتباهات فراوان در کارهای روزمره، رفتارهای ناخوشایند و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های روحی و جسمی منجر شود. لذا باتوجه به آنچه گفته شد پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل پیشایندها و پسایندهای مه مغزی در میان خدمه و کارکنان بیمارستان‌ها انجام پذیرفت. این پژوهش، پژوهشی بنیادی است که از نظر فلسفه، تفسیری و از لحاظ ماهیت، دارای رویکرد اکتشافی می‌باشد. باتوجه به اینکه درباره مه مغزی در میان کارکنان و خدمه بیمارستان‌ها نظریه‌ای از قبل وجود ندارد، لذا برای حل مسئله تحقیق و تدوین مدل مه مغزی در میان کارکنان و خدمه بیمارستان‌ها، از روش تحقیق کیفی و به‌طور خاص در ساخت نظریه از روش نظریه برخاسته از داده‌ها استفاده شد. در تحقیق حاضر جامعه آماری، کارکنان و خدمه بیمارستان بودند که با روش نمونه‌گیری نظری 16تن از آنان به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش معیار دستیابی به 16 تن از خبرگان که نقطة اشباع می‌باشد، جایی است که دیگر ارتباط بین مفاهیم و طبقة جدید ظهور نکند. نتایج نشان داد که عوامل فردی، عوامل خانوادگی، عوامل انگیزشی و عوامل شغلی ازجمله پیشایندهای مه مغزی و پیامدهای فردی و سازمانی از جمله پیامدهای مه مغزی می‌باشند